Κίνηση για την Απελευθέρωση του Λαού

για έναν ελεύθερο λαό σε μια ανεξάρτητη Ελλάδα

Εκδηλώσεις

Η παρέμβαση της ΚΑΛ στην εκδήλωση αλληλεγγύης στoν αντιφασιστικό αγώνα του Ντονμπάς

Η Κίνηση για την Απελευθέρωση του Λαού συμμετείχε στην ενωτική πρωτοβουλία αλληλεγγύης και ενημέρωσης για τις εξελίξεις στον αντιφασιστικό αγώνα στο Ντονμπάς, που έλαβε χώρα την Πέμπτη 4/10 αμφ. Γκίνη στο Πολυτεχνείο. Την εκδήλωση στήριξαν επίσης Αναμέτρηση-ομάδα κομμουνιστών/τριών, ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, Επανεκκίνηση-Restart, ΚΕΔ-avantgarde, Κόκκινη Γραμμή
Κ- σχέδιο (Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο), ΛΑΕ, ΝΑΡ, SAVE DONBASS, με έναν εκπρόσωπο από κάθε οργάνωση.

Παρακάτω η τοποθέτηση του Παπαδομανωλάκη Παναγιώτη, μέλους της προσωρινής Συντονιστικής Επιτροπής της ΚΑΛ:

Η Κίνηση για την Απελευθέρωση του Λαού χαιρετίζει την πρωτοβουλία της διοργάνωσης της σημερινής εκδήλωσης αλληλεγγύης  στο λαό  της Ανατολικής Ουκρανίας με αφορμή την δολοφονία του ηγέτη της ΛΔ του Ντονιέτσκ, Ζαχαρτσένκο .

Ο πόλεμος που ο ευρωατλαντισμός έχει εξαπολύσει στην περιοχή, δεν μπορεί να αποσυνδεθεί με τον γενικευμένο πόλεμο που οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους έχουν ανοίξει σε πολλά σημεία του πλανήτη, με στόχο την διατήρηση της παγκόσμιας μονοκρατορίας τους. Η παγκόσμια κατάκτηση των αγορών και του πλούτου, που λαμβάνει χώρα μέσω της άλωσης της κυριαρχίας των λαών από τα παγκόσμια μονοπώλια, δεν ασκείται μόνο με τις μεθόδους οικονομικής αποικιοποιήσης των λαών, όπως συμβαίνει στην χώρα μας. Όταν κάτι τέτοιο δεν είναι αρκετό, λόγω των λαϊκών αντιστάσεων, οι ιμπεριαλιστές δεν διστάζουν να επιλέξουν την οδό του αίματος προκειμένου να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους.

Ηθικοί φραγμοί σε μια τέτοια διαδικασία δεν υπάρχουν.  Στην περίπτωση τους Ουκρανίας αυτό αποδείχτηκε απερίφραστα, όταν  μέσα από την «πορτοκαλί εξέγεγερση» του Μαϊντάν, ο ναζισμός σήκωσε κεφάλι και οι φασιστικές  συμμορίες των ολιγαρχών έγιναν επίσημα κρατικά όργανα:

– Ο συνιδρυτής του Νεονεοναζιστικού Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος Ουκρανίας(γνωστού σήμερα ως Σβομποντα), μετά το πραξικόπημα διορίζεται Γραμματέας Εθνικής Ασφάλειας και Εθνικής Άμυνας.

-Αναπληρωτής γραμματέας διορίζεται ο Yarosh του Δεξιού Τομέα, της φασιστικής οργάνωσης που έδρασε στο μακελειό στο Κτίριο των Συνδικάτων στην Οδησσό.

-Από το Σβόμποντα στελεχώθηκε και η θέση του Γενικού Εισαγγελέα της Ουκρανίας

-Η Tetyana Cherrnovol και  o Dmytro Bulatov της φασιστικής UNA-UNSO ανέλαβαν  την επιτροπή κατά της διαφθοράς και το υπουργείο Νεολάιας αντίστοιχα. Και η λίστα είναι μεγάλη.

Πως είδαν οι ΗΠΑ και η ΕΕ την ναζιστική παλινόρθωση στην Ουκρανία; «Την αγγάλιασαν», όπως διαβάζουμε στις New York Times ως «επανάσταση για την άνθιση της δημοκρατιάς» και «ως χτύπημα στον αυταρχισμό και την κλεπτοκρατία σε πρώην σοβιετικό χώρο».* Η ίδια η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Victoria Nuland, παραδέχεται πως η Ουάσιγκτον έχει επενδύσει δισεκατομύρια δολάρια σε αυτή την υπόθεση.

Όταν το καθεστώς εγκαθιδρύθηκε, με το ένα χέρι ξεκίνησε ναζιστικά πογκομ σε αντιφρονούντες, κομμουνιστές, εθνικές μειονότητες, γκρέμισε αγάλματα του αντιφασιστικού αγώνα. Πριν από λίγους μήνες παρα λίγο να θρηνούσαμε θύματα από την φασιστική επίθεση των πραιτοριανών του καθεστώτος σε καταυλισμό τσιγγάνων στο Λβοφ, είδαμε τον εκπρόσωπο της ουκρανικής βουλής να αποκαλεί τον Χίτλερ « ένα σπουδαίο άτομο που τη δεκαετία του 30′ εφάρμοσε αμεσοδημοκρατία».

 Με το άλλο χέρι, προχώρησε στην εφαρμογή νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων καθ’ υπόδειξη του ΔΝΤ και της ΕΕ και τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις στην δεύτερη και στο ΝΑΤΟ, με την αμερικανοδουλιά της νεοναζιστικης κυβέρνησης  συμβολίζεται με τον καλύτερο τρόπο με την προ ημερών πρόταση του Πόροσενκο να αλλάξει το όνομα της οδού  σοβιετικός ήρωας που διακρίθηκε στον αντιφασιστικό αγώνα του του Κιέβου Ivan Kudrya σε οδό John McCain.

Συμπέρασμα 1ο:

Η περίπτωση αυτή της Ουκρανίας, είναι ένα ακόμα έγκλημα  της ιμπεριαλιστικής πολιτικής του ευρωατλαντισμού, που δεν δίστασε να στηρίξει μια κυβέρνηση υμνητών του Παντέρα και των ταγμάτων θανάτου του Β’ΠΠ, προκειμένου να υλοποιήσει την γεωστρατηγική της ατζέντα, που δεν είναι άλλη από την περικύκλωση όσων δυνητικά θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν ή αμφισβητούν την πλανητική του κυριαρχία. Κάτι αντίστοιχο έκαναν οι ιμπεριαλιστές και όταν όπλιζαν την Αλ Κάιντα και τους ισλαμοφασίστές στην Μ. Ανατολή προσπαθώντας να επιβάλλουν την ανατροπή των αντίπαλων προς τα συμφέροντά τους καθεστώτων. Η περίπτωση δε της Ουκρανίας, μας πηγαίνει πίσω στην Συμφωνία του Μονάχου και την υποστήριξη του Χίτλερ πριν τον Β’ΠΠ, στα πλαίσια της Αντικομμιτέρν Συμμαχίας.

Συμπέραρασμα 2ο:

«Η σκύλλα που γέννησε το κτηνος είναι και πάλι σε οργασμό» και η πάλη ενάντια στον φασισμό γίνεται ξανά επίκαιρη σε συνθήκες δομικής κρίσης του συστήματος. Με το φίδι δεν παίζουμε, δε το νομιμοποιούμε, δεν του δίνουμε περιθώριο να σηκώσει κεφάλι. Και σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί αντισυστημική επιλογή, αλλά το πιο ωμό και απάνθρωπό πρόσωπο του συστήματος που το γεννά.

Και στην χώρα μας το έχουμε δει αυτό το πρόσωπο, το έχουμε παλέψει και θα το ξαναπαλέψουμε, καθώς και εδώ επιχειρεί ξανασηκωθεί μέσω της πατριδοκαπηλίας και του εθνικισμού. Και εδώ ζήσαμε την νεοφιλελεύθερη συμμαχία, να απειλεί μεχρι και με τάνκς στο δημοψήφισμα του ’15 σε περίπτωση που το ΟΧΙ γινόταν πράξη και μετά με το την πατριδοκαπηλία στο Μακεδονικό είδαμε για πρώτη φορά τον εθνικισμό να παρελαύνει στις πλατείες μας ως τάχα αντισυστημική δύναμη, τους στρατηγούς στην εξέδρα και τους ναζί να βγαίνουν από τις τρύπες που είχαν κρυφτεί από την δολοφονία Φύσσα και μετά. Σας καλούμε να δείτε τι έγινε στο Μαϊνταν, πως ξεπλύθηκαν οι ναζιστικές συμμορίες μέσα από το χώρο που τους δόθηκε να σηκώσουν κεφάλι και να αναρωτηθούμε πόσο απέχει αυτό από το μπαράζ φασιστικών επιθέσεων στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες, και με την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη ως υποτιθεμενη αντισυστημική ψήμο.

Συμπερασμα 3ο και τελευταίο:

Η ήττα του ιμπεριαλισμού και των φασιστικών οργάνων του στην Ουκρανία είναι νίκη για κάθε λαό και κάθε προοδευτικό άνθρωπο, όπως το ίδιο ισχύει και κάθε ήττα του ιμπεριαλισμού όπου παρεμβαίνει. Από την Συρία μέχρι την Βενεζουέλα και από την Ελλάδα μέχρι τις ΛΔ του Ντονμπάς, κάθε ήττα τους είναι νίκη όλων μας.

Κλείσιμο: Η ανάγκη Μετώπου

 Για τους παραπάνω λόγους, η Κίνηση για την Απελευθέρωση του Λαού βάζει ψηλά το ζήτημα της διεθνιστικής αλληλεγγύης στους λαούς που χτυπάει ο ιμπεριαλισμός, όπως και της καταδίκης της φασιστικής βίας όποιον και αν στοχοποιεί. Ταυτόχρονα και όσων αφορά την πάλη στην χώρα μας,  καλούμε σε ένα λαϊκό μέτωπο απελευθέρωσης του λαού από την ιμπεριαλιστική εξάρτηση, τα ντόπια μονοπώλια, και το καθεστώς αποικίας χρέους που επιβάλουν. Ένα μέτωπο οργανώσεων, συλλογικοτήτων, του κάθε προοδευτικού πατριωτη και δημοκράτη, που αφού νικήσει την πολυδιάσπαση του αντιμπεριαλιστικού, προοδευτικού, αντιφασιστικού, εργατικού κινήματος, θα παλέψει τον εχθρό στην ίδια μας την χώρα, που σημαίνει την ρήξη και την απεμπλοκή μας από τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς του ευρωατλαντικού άξονα, την ΕΕ, το ΔΝΤ, το ΝΑΤΟ.  Ενώ, μέσα από τον Πανελλαδικό Αντιπολεμικό Κινηματικό Συντονισμό μαζί με άλλους συναγωνιστές και οργανώσεις  παλεύουμε για ένα κίνημα ειρήνης που θα μπει φρένο στην μετατροπή της χώρας μας σαν ορμητήριο των πολέμων του ιμπεριαλισμού.

LEAVE A RESPONSE

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *