Κίνηση για την Απελευθέρωση του Λαού

για έναν ελεύθερο λαό σε μια ανεξάρτητη Ελλάδα

Αρθρογραφία Μελών

Δύο Ελλάδες, δύο σημαίες

Παπαδομανωλάκης Παναγιώτης

Ο εικονιζόμενος πολέμησε με την ελληνική σημαία στο χέρι. Πεθαίνοντας για την λευτεριά αυτού του τόπου. Το όνομα του λόρδος Μπάιρον και δεν καταγόταν από την Ελλάδα.

Ο εικονοζόμενος(2), Έλληνας στην καταγωγή, εγινε συνώνυμο του προσκυνήματος. Το όνομά του Νενέκος.

Οι εικονιζόμενοι(3,4), που αντιδρούν στο ότι την σημαία την κρατάει ο μικρός Αφγανός, δηλώνουν Έλληνες.

Φωτογραφία του χρήστη Συνωμοσία της Δραχμής.

Ο πρώτος γράφει σε παλιότερο άρθρο του: «Ποιο θα ήταν το μέλλον της Ευρώπης και ολόκληρου του σύγχρονου κόσμου, αν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος (…) δεν σταματούσε την ανανεωτική πορεία του Εθνικοσοσιαλισμού; Είναι βέβαιο ότι θεμελιώδεις αξίες που πηγάζουν ως επί το πλείστον από την ελληνική αρχαιότητα, θα κυρίευαν πνευματικά όλα τα κράτη και θα όριζαν τις τύχες των λαών. Ο ρομαντισμός ως πνευματικό κίνημα και ο κλασικισμός θα υπερίσχυαν (…).»

Ο δεύτερος, ο αρχηγός του, δηλώνει τα εξής:

Μικρός Έλληνας μετανάστης με την ελληνική σημαία στο χέρι απαγγέλλει ποίημα σε σχολική γιορτή. Το φαινόμενο δεν είναι καινούριο. Ούτε το σκύλιασμα όσων κακοποιούν την έννοια «πατρίδα» για να κρύψουν τον φασισμό τους, σε εικόνες(4) όπως αυτή.

Μερικές σκέψεις:

H μεταφυσική προσέγγιση των συμβόλων εξυπηρετεί μια χαρά την ρατσιστική προπαγάνδα. Κόπτεστε που δεν πήρε την σημαία ο πιο «άριστος»(μεγάλη κουβέντα τι εστί «αριστεία» για το για ένα εκπαιδευτικό σύστημα στην υπηρεσία της κεφαλαιοκρατίας) αλλά κόπτεστε μόνο όταν την σηκώνει το προσφυγόπουλο. Ξέρετε όλοι οι σημαιοφόροι με κλήρωση βγήκαν, όχι μόνο το συγκεκριμένο παιδί.
Η σημαία είναι από μόνη της όντως ένα πανί που σημασία της δίνει το χέρι που την κρατάει. Στο χέρι του φασίστα ή του πολιτικάντη λερώνεται. Στο χέρι ενός παιδιού που θέλει να την σηκώσει τιμώντας αποκτά πάλι την σημασία της ως σημαία του λαού του ελληνικού και όποιου άλλου θέλει να την τιμήσει.
Η όποια μπίζνα τετοιου στο προσφυγικό(ΜΚΟ κλπ) δεν ξεπλενεί τον ρατσισμό και τον φασισμό, ούτε τους καθιστά ανύπαρκτους.
Για τα πιθηκοειδή που αναπαράγουν επιχειρήματα τύπου «ναί αλλά για την Μυρτώ δεν λέτε τίποτα». Μόνο λύπηση για την χυδαία εκμετάλλευση ενός εγκλήματος για να ξεπλυθεί ένα άλλο εγλημα. Το έγκλημα είναι έγκλημα πέρα από εθνικότητα του δράστη και ένα τέτοιο έγκλημα μαλιστα, όπως ο βιασμός της κοπέλας, είναι απεχθές. Άλλο τόσο και περισσότερο απεχθής είναι η εγκληματική ιδεολογία που θέλει να χρησιμοποιήσει εγκλήματα όπως το παραπάνω για να δικαιολογήσει τα δικά της.
Όσο για το face control που κάποιοι θέλουν να κάνουν στην μάνα του μικρού Αφγανού, αν έκλαιγε ή γελούσε, είναι θλιβερό.
Συμπέρασμα(1):

Υπάρχουν δυο Ελλάδες και δυο ελληνικές σημαίες.

Η Ελλάδα της εθνικής αντίστασης, του Πολυτεχνείου,της προσφυγιάς, των «κλεφτών» του ’21, του εργαζόμενου λαού, την οποία την τιμάμε.

Η Ελλάδα των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, των πολιτικάντηδων, των χρυσαυγιτών, των μαυραγοριτών, των φασιστών, την οποία δεν την τιμάμε και τους την χαρίζουμε.

Έχουμε την δικιά μας ποτισμένη με το αίμα του λαού μας απέναντι στους κατακτητές και την εκμετάλλευση και την οποία προσφέρουμε σε κάθε άνθρωπο και λαό που θέλει να την σηκώσει.

Συμπέρασμα 2:

Απλά πράγματα…

LEAVE A RESPONSE

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *